نسخه مناسب چاپ نسخه مناسب ذخيره ارسال به ايميل ديگران ارسال به ياهو مسنجر نظرات [4]
اندازه متن: + -
تعداد بازديد: 1002
مقالات همايش های علمی و داوری در آن
دكتر محمد عطاران
. نخست آن كه در هر سه كنفرانس مقالات بدون نام نويسندگان داوري شد.
· مقاله ارسالی کاملا بی ربط با موضوع همایش بود مثلا در کنفرانس انجمن مطالعات برنامه درسی ایران که موضوع آن در باره برنامه درسی دوره راهنمایی و متوسطه : چالش ها و چشم انداز ها بود مقاله ای را خواندم که در باره دانشگاه بود و به هیچ وجه به موضوع همایش ارتباط نداشت ولی نویسنده در عنوان فقط لفظ معلمان را قرار داده بود.
· از نویسندگانی 4 تا 5 مقاله دریافت شده بود که همه آن ها رد شد. چون به جز مطالب کلی معلوم نبود نویسنده مقاله در باره چه می خواهد بنویسد. گاه در سرتاسر چکيده از اهمیت بررسی مسئله ای سخن گفته شده بود و اساسا موضوعی برای سخن در کل مطلب نبود.
· برخی چکیده ها به تمامه به مقدمات می پرداخت و تنها در سه خط آخر سخن از موضوع مقاله به میان می آمد.
· برخی از دانشجویان بدون این که استادشان بداند, اسم استادشان را در مقاله خود اضافه می کنند. مقاله ای را داوری کردم و مقاله را رد کردم. بعدا که نام نویسندگان را دیدم متوجه شدم نام من را یکی از دانشجویانم به همراه نام خود به عنوان نویسندگان مقاله ارسال کرده است.
· به نظر می رسد که در سالهای اخیر دانشجویان و استادان از شرکت در کنفرانس ها استقبال می کنند. علاوه بر دلایل علمی که حضور در کنفرانس ها را موجه می کند مانند شناخت قلمرو رشته و صاحب نظران آن, آشنایی با افراد جدید و ایده های تازه و مهمتر از همه حواشی کنفرانس که گفت و گو با آدم های متفاوت است. استفاده از امتیاز برای ارتقاء و ترفیع در دانشگاه برای استادان و برای برخی از دانشجویان پر کردن رزومه خود برای مصاحبه در دوره دکتری و ورود به این مقطع انگیزه های حضور در همایش هاست.در عین حال همایش ها هویت رشته و نوعی انسجام میان اعضای جامعه متخصصان یک رشته به وجود می آورد. به تجربه دریافته ام که کنفرانس هایی را که انجمن های علمی و غیر دولتی برگزار می کنند, پویا تر ؛ کم هزینه تر و فعالترند. در جایی به نقل از نویسنده ای می خواندم که انجمن های علمی به شرطی موفق می شوند که واجد دو شرط باشند. وجود اعضایی صادق که به کار خود ایمان داشته باشند و دیگر اصول و معیار هایی که بر فعالیت های انجمن حاکم باشد. انجمن های علمی اگر نردبانی برای ترقی افراد محسوب شوند و یا اگر در آن فردگرایی که آفت انجمن های علمی است بر آن حاکم شود که مخالف کار گروهی است به زودی کار به بیراه خواهد رفت. امیدوارم انجمن علمی مطالعات برنامه درسی ایران که بیش از هر چیز تعالی و بقای خود را مدیون همکار جمعگراي ما دکتر محمود مهر محمدی است بتواند سهم خود را در ارتقای علمی تعلیم و تربیت کشور ایفا کند. در خاتمه این نوشته راهنمای چکيده نویسی را از کتاب آیین نگارش مقاله علمی پژوهشی نوشته دکتر محمود فتوحی می آورم.
چکیده خلاصه ای از مقاله یا پایان نامه است که در یک پاراگراف یا یک صفحه جداگانه نوشته می شود. در واقع مهمترین پاراگراف در هر مقاله چکیده آن است. زیرا خواننده در فهرستها و منابع اینترنتی نخست چکیده را می خواند آنگاه تصمیم می گیرد که کل مقاله را بخواند یا نه. چکیده را باید پس از پایان یافتن مقاله را باید بنویسید. نخست نکته های مهم هر بخش را فهرست کنید. آنگاه آنها را بر اساس هدف چکیده به صورت جمله در آورید. اگر بتوانید چکیده را خوب و روشن بنویسید در واقع مقاله موفقی نوشته اید . چکیده خوب دارای این صفات است. درستی و دقت: باید فرضیه و محتوای مقاله را به درستی بیان کنید. از جزئیات و حواشی و توضیحات کلی پرهیز کنید. تطبیق عنوانهای اصلی و فرعی مقاله با محتوای چکیده راه مناسبی برای درستی چکیده است.
استقلال: چکیده مستقل از متن است و در پایگاههای اطلاع رسانی متن همراه آن نیست. بنابراین باید چنان تنظیم شود که برای فهم آن نیازی برای مراجعه به متن نباشد. برای سهولت در کار فهرست سازان باید کلید واژه های تحقیق و اصطلاحات خاص را نیز تعریف کند.
ایجاز و صراحت: نباید خواننده را به مباحث, مطالب, جدولها و نمودارهای متن مقاله ارجاع دهید. جمله ها در نهایت رسانگی و خالی از زواید و تا حد امکان مختصر باشند. با مهمترین نکات (فرضیه مقالات و نتایج)آغاز کنید و چهار یا پنج مفهوم دستاورد و یا استنباط را در آن بگنجانید.
غیر قضاوتی: چکیده گزارش است نه قضاوت. در چکیده جایی برای داوری تفسیر و شرح نیست و نباید چیزی بیش از مطالب متن به آن مقاله افزوده شود.
روانی و انسجام. روشن و شفاف بنویسید. از فعل بیش از معادلهای اسمی و مصدری استفاده کنید. وجه متعدی بهتر از وجه لازم است. تا حد ممکن از ضمیر سوم شخص استفاده کنید و از عبارتها و جمله هایی که فاقد اطلاعاتند بپرهیزید؛ مانند: " بنا بر این نتیجه می گیریم که".
چکیده گزارش پژوهش عملی باید در 100 تا 120 کلمه این مطالب را بیان کند:
-مساله تحقیق, در یک جمله
-موضوع, تعیین شاخصه های مربوط: تعداد, سن, جنسیت, طبقه, گونه
-شیوه اجرای تحقیق: شامل تجهیزات, روند گرد آوری, نام کامل تست ها, نام کامل گونه ها, میزان تجویز دارو و ...
- یافته ها, شامل سطوح آماری برجسته و مهم
-نتایج و استنباط ها یا کاربرد ها
-چکیده مقاله مروری باید در 75 تا 100 کلمه این مطالب را بیان کند:
-موضوع بررسی در یک جمله.
-فرضیه, تز, ساختار سازمان دهنده و دامنه (کامل با گزیده) مقاله
-منابع استفاده شده(مثلا مشاهدات شخصی, منابع چاپی)
-نتيجه
چکیده مقاله را در یک صفحه مجزا و در قالب و قلم متفاوت از متن مقاله باید بنویسید. تعداد کلمات آن از 200 بیشتر نباشد. پایگاه های اطلاع رسانی Med Lind چکيده های تا 250 کلمه را نشان می دهند و بیش از آن را به طور خود کار حذف می کند. چکیده از آن جا که جزء مقاله به حساب نمی آید شماره صفحه ندارد و بعد از صفحه عنوان قرار می گیرد.
4) کلید واژه
کلید واژه ها بخشی از چکیده و در واقع همان واژه های اصلی و کانونی تحقیق اند که باید در عنوان مقاله نیز بیابند. در پایان چکيده 3 تا 10 واژه کلیدی تحقیق را بیاورید. کلید واژه ها باید با واژه های اصلی عنوان و مساله تحقیق و تا حد امکان با سر فصل های مقاله تناسب داشته باشند و موضوع خاص مقاله را به خوبی نشان دهند, چنان که کتاب داران به آسانی بتوانند بر اساس آن ها مقاله را نمایه سازی و برای فهرست نویسی رده بندی کنند.
آقای دکتر همه اینها که گفتید صحیح!ولی نکته اینجاست که اکثر این افراد این کارها را از اساتید معظم خود فرا گرفته اند چرا به اساتیدی که تنها نام استاد را یدک میکشند اشاره نمیکنید که عامل اصلی بی سوادی دانشجویان تربیت شده یا بهتر بگویم بد تربیت شده,هستند؟
با سپاس و آرزوی سلامت آنچه گفبه اید درد فراگیری است. کاش چند نمونه مناسب هم ارایه می کردید.
از دقت نظر آقای دکتر صمیمانه تقدیر می کنم. انشاالله در همایش شهریور انجمن این مطالب را برای ارسال کنندگان روشن نماییم.
با سمه تعالی استاد محترم‘ جنابل آقای دکتر عطاران سلام علیکم با احترام اینجانب مطالب شما را به عنوان یکی از منتقدان به نحوه ارزیابی چکیده مقالات مشاهده نمودم. فرمایشات شما متین و مورد احترام می باشد لکن به عقیده حقیر مطلوب بود که ابتدا از جمیع افراد ی که مقالات خود را برای شما ارسال کرده بودند حتی المقدور تشکر لفظی صورت می گرفت.ثانیا با حسن نیت به انگیزه افراد عنایت می شد وبرخی قضاوت هایی که در خصوص علل شرکت اساتید و دانشجویان در همایش ها بیان نموده ایدصورت نمی گرفت و اینگونه احساس یاس از نوع نگاه منعکس شده بر اعضا’ مستولی نمی شد. برخی فرمایشات شما را به قضاوت وجدان ممیز و آگاه و نقاد اعضا گذاشته و تصور می کنم تاثیرات اینگونه ارزیابی از اعضا’ در انگیزه همکاری آتی آنان می تواند منفی باشد.آقای دکتر اگر صادقانه بخواهید قضاوت کنید آیا تلاش برای کسب امتیاز علمی به عنوان یکی از دلایل مهم ایجاد انگیزه در جامعه دانشگاهی مابه شمار نمی رود؟ آیا از این واقعیت که گاها شکل نامیمونی به خود گرفته در پاسخ به افرادی که مقالاتشان در همایش تایید نشده باید به عنوان تذکر تحقیر آمیز استفاده فرمایید؟آیا فرصت محدود ارزیابی آثار برکیفیت کار شما موثر نبوده است؟آیاهمه مقالات بدون نام ارزیابی و باز نام های برجسته گاها بارها انتخاب گردیده اند.آیا پذیرش مقالات اکثریت اعضا’ هیات علمی یک دانشگاه !عادی است؟آیااین شیوه قضاوت از دانشجویان و اساتید شرکت کننده خاطره خوبی از مسئولین همایش و دانشگاه تربیت معلم به یادگار می گذارد؟درپایان در خصوص فرمایشات قسمت نخست شما در خصوص عده ای از شرکت کنندگان در همایش فقط سکوت اختیار کرده و قضاوت نهایی را به شما واگذار نموده و در خصوص فرمایشات قسمت دوم از مطالب آموزنده تان در زمینه نگارش چکیده مقالات تشکر می نمایم. به قول فرمایش آقای دکتر مهر محمدی ‘ اینجانب نیز هدف از نقد خود را تنها اعتلا’ روز افزون انجمن بیان نموده و برای شما آرزوی توفیق روز افزون دارم.