ضرورت تاسيس نهادي مستقل و فراگير كه بتواند از ظرفيت علمي و حرفه اي موجود به شكل مطلوب و البته فارغ از تعلقات دانشگاهي و سازماني بهره جسته و آن را در خدمت توسعه هرچه بيشتر رشته قرار دهد به شدت احساس مي‌شد. اين ضرورت با اهتمام تني چند از متخصصان اين رشته با جديت دنبال شد و در نتيجه انجمن مطالعات برنامه درسي ايران ( با نام اوليه انجمن برنامه ريزي درسي ايران) در سال 1378 متولد گرديد. اين اقدام هوشمندانه با اقبال جمع قابل توجهي از متخصصان رشته مواجه شد و در مجموع موجب گرديد تا پس از گذشت سال‌هاي انگشت شمار ، انجمن مطالعات برنامه درسي ايران به يكي از فعال‌ترين انجمن‌هاي علمي حوزه علوم انساني در كشور بدل شود.

اين درجه از موفقيت گرچه ارزشمند و قابل تحسين است، ليكن به آن بايد به عنوان سكوي پرتابي نگريست كه انجمن را به مراتب بالاتر توفيق رهنمون شود. چشم انداز مندرج در برنامه راهبردي اين انجمن (1396-1386) كه  در سال 1386 به تصويب رسيده است، موقعيت برتري كه انجمن در جستجوي آن است را به وضوح ترسيم مي‌نمايد. در اين برنامه آمده است:

" انجمن مطالعات برنامه درسي ايران نهادي است ملي، غير دولتي و غير انتفاعي در قلمرو تخصصي برنامه درسي ، متشكل از متخصصان و دانش آموختگان برنامه درسي كه از طريق همكاري و تعامل با گروه ها و سازمان هاي ملي، منطقه اي و جهاني و استفاده از آخرين يافته هاي علمي و پژوهشي در جهت توسعه دانش برنامه درسي و بومي سازي آن ،بهبود كيفيت سياستگذاري و عملكرد آموزشي در كليه سطوح آموزش رسمي و همچنين آموزش غيررسمي فعاليت نموده و داراي مرجعيت علمي در سطح ملي و منطقه اي است."

ايران و ايراني شايسته برخورداري از انجمني با اين ويژگي ها در حوزه برنامه درسي است. دانش آموختگان و علافه مندان كثير اين رشته نيز قادرند به آن جامه عمل بپوشانند. انجمني با اين خصوصيات قطعا مي تواند در خدمت به نظام تعليم و تربيت ميهن اسلامي و همچنين توسعه دانش برنامه درسي منشأ اثرات عميق‌تر و ماندگارتري باشد.