نسخه مناسب چاپ
نسخه مناسب ذخيره
ارسال به ايميل ديگران
ارسال به ياهو مسنجر
اندازه متن: +  -
تعداد بازديد: 1
دومين نشست علمي ماهانه انجمن مطالعات برنامه درسي ايران در سال 1386

عنوان سخنراني: برنامه درسي آموزش فلسفه به كودكان در ايران: ضرورتها، بايدها و نبايدها
سخنران: دكتر يحيي قائدي- عضو هيئت علمي دانشگاه تربيتي معلم
اعضاء ميزگرد: دكتر خسرو باقري (مديريت ميزگرد)، دكتر فرامرز قراملكي، دكتر سعيد ناجي
تاريخ و زمان برگزاري: چهارشنبه 30/3/86ساعت 10 الي 12
مكان برگزاري: تهران- خيابان ايرانشهر شمالي- سازمان پژوهش و برنامه‌ريزي- طبقه هشتم- سالن اجتماعات

چكيده مقاله:
گرچه کمتراز 4 دهه از عمر برنامه درسی آموزش فلسفه به کودکان نمی گذرد ، اما از آن استقبال  خوبی به عمل آمده است ، این استقبال گاهی بدون توجه  به زمینه های پدید آمدن چنین برنامه ای صورت گرفته است . در ایران نیز حدود یک دهه است که توجه به چنین برنامه ای در قالب رساله های تحصیلی در سطح کارشناسی ارشد و دکتری و برخی فعالیتهای مطبوعاتی رشد تدریجی خود را آغاز نموده و دریکی دو سال اخیر این توجه شدت گرفته است . عمده ترین سوالی که از این توجه و استقبال و نیز حدوث چنین برنامه در دنیا برمی خیزد ، این است که چه ضرورت هایی باعث شده است تا به کودکان به عنوان  یک فیلسوف نگریسته شود ؟ چرا فلاسفه پیشین که نام آورانی بزرگند ، نظیر ارسطو ، افلاطون ، کانت و....دیگران ، به چنین فکری نیفتاده بودند؟ آیا آنچه که باعث شده است  چنین توجهی به کودکان  صورت گیرد از یک کشور به یک کشور دیگر متفاوت است ؟ آیا ضرورتهای تاریخی ، اجتماعی ، فرهنگی ، اقتصادی و روان شناختی توجیه کننده چنین برنامه‌ای است ؟ اگر چنین باشدکشورما درکجای این ضرورت ها و تحولات ایستاده است ؟ اگر چنین ضرورتهایی پدید نیامده باشد ، با برنامه درسی آموزش فلسفه با کودکان چه باید کرد ؟ چه اقداماتی در این رابطه مفید و چه اقداماتی در این زمینه سودمند است ؟ این سخنرانی چنین سوالاتی را مورد بررسی قرار خواهد داد.