نسخه مناسب چاپ
نسخه مناسب ذخيره
ارسال به ايميل ديگران
ارسال به ياهو مسنجر
اندازه متن: +  -
تعداد بازديد: 1
اولين نشست علمي ماهانه انجمن مطالعات برنامه درسي ايران در سال 86

عنوان سخنراني: نسبت برنامه درسي با زمان
سخنران: دكتر محمود مهرمحمدي، عضو هيأت علمي دانشگاه تربيت مدرس
اعضاء ميزگرد: دكتر نعمت‌اله موسي‌پور (عضو هيئت علمي دانشگاه شهيد باهنر كرمان)دكتر عزت خادمي (عضو هيئت علمي دانشگاه الزهرا)
تاريخ و زمان برگزاري: چهارشنبه 26/2/86ساعت 10 الي 12
مكان برگزاري: تهران- خيابان ايرانشهر شمالي- سازمان پژوهش و برنامه‌ريزي- طبقه هشتم- سالن اجتماعات

چكيده:
درباره نسبت زمان با برنامه درسي از منظرهاي مختلف مي‌توان بحث كرد. آنچه در اين بحث مورد توجه قرار مي‌گيرد، منظر ويژه و متفاوتي است كه از آن مي‌توان با عنوان منظر فلسفي و با هدف تبيين "محيط زماني" برنامه درسي ياد كرد. از اين زاویه، نگاه به مقوله زمان و نسبت آن با برنامه درسي نگاهي از نوع "گسترده" است كه با نگاه "محدود" به زمان يعني به عنوان يكي از عناصر برنامه درسي كاملاً متفاوت است. اين نگاه را همچنين مي‌توان نگاه در مقياس "كلان" دانست كه با نگاه "خرد" يا در مقياس فردي تفاوت دارد.
در اين بحث، از منظر ياد شده به گونه‌شناسي برنامه‌هاي درسي پرداخته خواهد شد و مشخصاً سه نوع برنامه؛ برنامه درسي "حال گرا"، برنامه‌درسي "آینده گرا" و برنامه‌درسي "حال‌گراي آينده‌گرا"از يكديگر تميز داده خواهد شد. گونه سوم كه با عنوان تناقض‌آميز حال‌گراي آينده‌گرا شناسايي شده است، گونه مرجّح نگارنده است كه به تفصيل درباره آن بحث خواهد شد. مناديان برنامه‌هاي درسي برخوردار از اين نسبت زماني دیوئی و آيزنر هستند، كه ضمن برخورداری از اشتراکات قابل توجه تفاوت های ظریفی نیز در دید گاه های آنان به چشم می خورد. در این مبحث تفاوت دید گاه‌های دیوئی و آیزنر در تبیین نسبت برنامه درسی با زمان مورد توجه قرار خواهد گرفت.