سخنران: دكتر عليرضا كيامنش، عضو هيأت علمي دانشگاه تربيت معلم
تاريخ و زمان برگزاري: چهارشنبه 27/2/85 ساعت 10 الي 12
مكان برگزاري: تهران- خيابان ايرانشهر شمالي- سازمان پژوهش و برنامهريزي- طبقه هشتم- سالن اجتماعات
چكيده:
شيوه تدريس، سنجش و در نهايت يادگيري فراگيران از نوع نگاه معلم به برنامه درسي اثر ميپذيرد. Short and Burke (1994) به سه نگاه مختلف به برنامه درسي اشاره ميکنند. از ديد اين دو برنامه درسي را ميتوان:
1. يک واقعيت (fact) قلمداد نمود، اين نگاه ريشه در تفکر اثبات گرايي دارد. تفکري که معتقد است دانش کالايي است که ميتواند از فردي به فرد ديگر منتقل شود.
2. يک فعاليت (activity) قلمداد نمود، در اين نگاه برنامهدرسي به فعاليتهاي واقعي گفته ميشود که در درون کلاس درس اتفاق ميافتد.
3. يک جستجو (inquiry) قلمداد نمود، در اين نگاه برنامه درسي به فرايند خلق دانش در کلاس درس گفته ميشود.
عنوان اين سه نوع نگاه به برنامهدرسي بيانگر آن است که معلم شيوه تدريس خود را با نوع نگاه به برنامه درسي تنظيم ميکند. در حالت برنامه به عنوان واقعيت، دانش يک امر بيروني و مستقل از فرد ميباشد. معلم صاحب يا دارنده دانش است و ميتواند دانش خود را به فراگير منتقل کند. ذهن دانشآموز چون ظرفي قلمداد ميشود که معلم از طريق آموزش خود آن را پر ميکند. وظيفه دانشآموز کسب دانش ارائه شده توسط معلم ميباشد. در اين شيوه معلم به ابزاري براي سنجش ميزان دانش منتقل شده نياز دارد که بتواند به طور عيني ميزان آموختههاي کسب شده دانشآموزان را اندازهگيري کند. سنجش به اندازهگيري و ميزان دانش کسب شده محدود ميشود و هر سئوال تنها يک پاسخ صحيح دارد.
زماني که معلم از برنامهدرسي معلم- محور يا انتقال دانش و دانشآموزان به برنامه درسي دانشآموز محور حرکت ميکند، به شيوه تدريس ديگر و روشهايي ديگر براي جمعآوري اطلاعات و سنجش ميزان موفقيت دانشآموزان نياز دارد. شيوه سنجشي که سئوالهاي مورد پرسش در آن الزاماً به يک پاسخ صحيح ختم نميشوند.
هر يک از سه نگاه ذکر شده در عمل از شيوههاي تدريس، انتظارات آموزشي، سنجش و ارزشيابي خاص خود استفاده ميکنند. ويژگيها، تفاوتها و مشابهتهاي اين سه نوع نگاه و شرايط لازم براي حرکت از برنامه درسي به عنوان واقعيت به سمت برنامه درسي به عنوان فعاليت يا جستجو در مدارس مطالبي هستند که در جلسه ماهيانه انجمن مطالعات برنامه درسي مورد بحث قرار خواهند گرفت.
